Fotel salonowy typu crapaud / uszak klubowy w stylu wczesnego neorokoka / Ludwika Filipa (stanowiący element garnituru salonowego).

Zdecydowana, profilowana rama szkieletowa z litego drewna orzechowego (lub mahoniowego) w ciepłym odcieniu ciemnego orzecha z widocznym usłojeniem i politurą z naturalną patyną; wysokie, pełne i miękko wyściełane oparcie o trójdzielnym, falistym narysie zwieńczenia, ujęte w profilowaną ramę drewnianą schodzącą ku dołowi wolutowymi spływami; głębokie, niskie siedzisko klubowe z integralnymi, miękko tapicerowanymi podłokietnikami, których fronty zdobią esowate ramiaki ze ślimacznicami (wolutami); obicie z tkaniny żakardowej o drobnym geometryczno-roślinnym mikrowzorze w tonacji ciepłej terakoty i ugrowego beżu, montowane wzdłuż stolarki za pomocą gęstego rzędu mosiężnych ćwieków tapicerskich; podstawa o profilowanej, falistej linii cargi, wsparta z przodu na giętych, niskich nóżkach kabriolowych (cabriole), z tyłu na nogach szablastych, mocno odchylonych ku tyłowi; konstrukcja stelaża stabilna, z widocznymi wiekowymi przetarciami i odpryskami powłoki politury (zwłaszcza na stopkach i krawędziach ramiaków podłokietników), tapicerka w stanie dobrym, bez rozdarć, z naturalnymi śladami użytkowania.